terug

Sleen

24 maart 2008

2e paasdag en iedereen zit vol van de paasbrunch e.d. Een mooi moment om weer wat te gaan doen en dus toog FC-KONT naar Sleen. Heel FC-KONT? Ja heel FC-KONT deze keer. Het belooft wat te worden zeg, we komen aan in een witte wereld. Eerst moed indrinken met een bakje koffie, een laatste plasje plegen en dan op weg.

 


Al snel blijkt dat sneeuw wel mooi maar niet altijd handig is. Buiten dat het verraderlijk glad kan zijn zijn ook de routebordjes niet te lezen en dus moeten we zo nu en dan stoppen om de bordjes sneeuwvrij te maken zodat we onze route goed kunnen vervolgen. Door een onzichtbare boomwortel is de eerste valpartij voor Simon. Het begin is weer prettig en ook Gosse is het hier mee eens. Na deze bultjes blijkt dat het ook hier wel wat vochtig is geweest, zelden hebben we zoveel water en blubber bij elkaar gezien onder onze wielen. Maar het mag de pret niet drukken, de snelheid wel. Die ligt door de omstandigheden lager dan we gewend zijn. Sommige slootjes staan zo vol water dat we de roosters die er over liggen niet eens meer kunnen zien. Kortom we worden lekker nat en vies.



Zo nu en dan stoppen we even om te genieten van de omgeving en om de spieren weer even bij te laten komen of om een mankementje te verhelpen.

   


We weten ook dat aan het eind van de route nog wat leuks wacht, dus de motivatie om door te gaan blijft groot, toch?? Wel moeten we ons nog steeds een weg banen door de blubber, maar we hebben wel het geluk dat het tijdens de tocht droog blijft en daar zag het eerst niet naar uit. Hoewel Gosse het zo nu en dan wat moeilijk heeft (hij fietst dan ook wat minder dan de rest van FC-KONT, maar voetbalt daarentegen wel meer. Niet dat je daar wat aan hebt maar het klinkt leuk), zegt hij het nog steeds leuk te vinden.

  

Dan zijn we eindelijk bij het laatste stuk. Een paar leuke heuveltjes om tegenop te fietsen en er natuurlijk ook weer van af te gaan. Echt knallen gaat niet, daarvoor is het te glad, enige voorzichtigheid is wel geboden. Het is ook sneu om in het zicht van de haven jezelf tegen een boom te parkeren, daar is niemand bij gebaat.



Zonder kleerscheuren komen we bij de auto. Hier en daar wat vies en wat nat, maar na het omkleden en een lekker heet bakje koffie ben je dat wel weer kwijt.
Het was weer een mooie dagbesteding. Nu rap op huis aan.