terug

fc-kont on tour 2010

Vrijdag 24 september 2010 vertrok FC-KONT in alle vroegte naar het Zwarte Woud. Voor het eerst met z'n 4en op pad, Alle durft de reis nog niet aan, wellicht volgend jaar. Na een reis van 8 1/2 uur komen we in Forbach aan bij ons huis. We worden gastvrij ontvangen door de eigenaars en worden kort rondgeleid. We zijn het er snel over eens, een prachtig stekje met een prachtig uitzicht. Hier komen wij onze tijd wel door. Het enige minpuntje zo het lijkt is het weer; het is triest, druilerig en zo nu en dan regent het zelfs wat harder.
                                               
Het is nog vroeg in de middag en dus kunnen we na uitgepakt te hebben ons klaar maken voor de eerste tocht. Van te voren waren er al een aantal routes uitgezocht en voor vanmiddag staat een route van 28 kilometer op het programma. We laten ons niet weerhouden door het weer, regenjasjes aan of in de rugzak en er op uit. Nu zijn we de routes in Nederland gewend en hebben we ook in BelgiŽ de nodige routes gereden, maar hier gaat het toch even anders. Heel andere bordjes en bewegwijzering en dus staan we na 3 minuten al met de kaart in de handen. Gelukkig komen we er uit en kunnen we onze weg vervolgen, het zal niet de eerste keer zijn en zeker niet de laatste keer dat we de kaart er op na moeten slaan.
                                                                                                              
Na 2 kilometer gaat de weg lichtjes omhoog, maar als we op een 3sprong rechts moeten, moeten we al wat meer werk verzetten om vooruit te komen, hoewel het nog steeds goed te doen is, we rijden nog steeds op asfalt. De omgeving is geweldig en we genieten volop van het natuurschoon. Dan gaat het asfalt over in een grindpad en wordt het klimmen zwaarder. Halverwege de klim krijgt Simon het zwaar. Bart, Jan en Gosse klimmen gestaag door en Simon kan de mannen niet bijhouden. Even houden we een korte stop zodat we weer een beetje op adem kunnen komen, om vervolgens weer verder te klimmen. Als we in de regen de top bereiken staat de teller inmiddels op 11 kilometer.
                                                                                    
Het weer wordt er niet beter op, het trekt helemaal dicht en we besluiten de route niet verder af te maken maar hetzelfde pad terug te rijden. Het is ook al half 5 geweest en we weten niet hoelang we nog goed zicht hebben. De afdaling is heerlijk alhoewel het uitkijken is met de regen. Hoewel we de route niet in zijn geheel gereden hebben hebben we wel een goed gevoel. We zien dan ook al uit naar morgen, maar eerst in de tobbe, hapje eten en een Duits biertje drinken (met een klein glaasje Jšgermeister).
De zaterdag begint "goed". Afwisselend regent, miezert en spoelt het, kortom prachtig weer om er op uit te trekken. We besluiten dan ook om iets later te vertrekken in de hoop dat het iets droger zal worden. En het wordt iets droger, tenminste in het begin van de route. Wel missen we een bordje waardoor we al vrij snel de fout in gaan maar daardoor komen we wel bij een prachtige rotspartij langs. Gelukkig herstellen we onze fout snel en vervolgen vol goede moed onze tocht. We maken nog even een groepsfoto en dan zijn we echt klaar voor de tocht van vandaag.
                                                                  
Al snel komen we in Langenbrand en vandaar moeten we over de weg klimmen naar Bermersbach, een redelijk lange klim maar goed te doen. Maar in Bermersbach is de klim nog niet afgelopen is, nog lang niet naar later blijkt. Over een onverhard pad gaan we de bossen in en we blijven maar klimmen. We komen langs prachtige dalen en weiden, maar hopen bij elke bocht dat daar het eind van de klim zal zijn. Niets blijkt minder waar, na elke bocht klimmen we gewoon verder, tot er asfalt in zicht komt. Eindelijk verharde weg. We hebben nu wel genoeg geklommen. Hoe wrang is het dat juist daar het grootste stijgingspercentage van de klim blijkt te zijn. We komen uit bij een hut, waar we even pauzeren. Even op adem komen en de inwendige mens versterken. Omdat we besloten hebben bij het stuwmeer verderop ergens te gaan eten blijven we hier niet al te lang. Hoe dichter we bij onze eetbestemming komen hoe harder het begint te regenen lijkt het. We zijn dan ook blij wanneer we eindelijk bij een hotel/restaurant aankomen. We zijn de enige gasten dus hoeven we ons niet te generen voor onze vieze en natte kleding. We vragen om pasta, spaghetti of macaroni, maar dat hebben ze daar niet. Dus dan maar soep en een uitsmijter. Groot is onze verbazing als het personeel vervolgens met borden spaghetti voor eigen consumptie de keuken uitkomt. Als we na de maaltijd weer op onze fietsen stappen regent het nog steeds. We moeten nog een klein stukje over de weg afdalen om daarna het bos weer in te gaan. We hebben het koud, stervenskoud. Dat is ook de reden geweest om de route zoals we die hadden zullen doen te laten voor wat het is en een snellere route te nemen naar Forbach. In het bos mogen we meteen weer gaan klimmen, maar dat vinden we nu niet erg, we worden er weer warm door en dat is mooi meegenomen. Na een lange en prachtige afdaling komen we in Forbach aan, lekker onder de douche, een Jšgermeister en een biertje. 's Avonds weer lekker uit eten en onder het genot van een biertje nog een film kijken. Hopelijk wordt het morgen beter. Bart valt als een blok in slaap, zo erg zelfs dat hij er de volgende ochtend een houten hoofd van heeft.
Als we zondags uit bed komen is het eerste wat we doen naar buiten kijken. Het is droog en we ontwaren zelfs een zonnetje op de bergtoppen, eindelijk. Zou het vandaag dan lukken een route helemaal uit te rijden. Aan het weer kan het niet liggen. We fietsen eerst weer naar Langenbrand, dat lukt zonder fout te rijden. We moeten met een omtrekkende beweging naar Weisenbach. Echter mist er ergens een bordje waardoor we op de autoweg uitkomen en dus rijden we binnen afzienbare tijd Weisenbach binnen. De kaart maar weer even raadplegen en gelukkig hoeven we niet eens ver te rijden om weer op de route te komen. Niet ver, maar wel steil. Het is weer een hele klim naar de top. Vandaag heeft Gosse zijn dag niet helemaal en hij heeft moeite bij te blijven in de eerste klimmen. Onderweg komen we veel appelbomen tegen en we besluiten om maar eens een appeltje te proeven, ze zijn heerlijk.
                                                
We rijden verder maar ook hier missen bordjes. We komen midden in een stukje bos terecht en al lopend, klimmend en klauterend vinden we een pad. We nemen dat pad maar, zonder te weten waar we uitkomen. We krijgen een leuke afdaling voor de kiezen. En halverwege de afdaling zien we bij een afslag weer een bord staan, we zijn weer op de route. Al snel rijden we Weisenbach binnen en vinden we het wel tijd om ergens een hapje te gaan eten. In een restaurant vol gasten nemen we plaats en bestuderen de menukaart. Veel staat er niet op maar we weten een keus te maken. Het wordt 4 maal Schweinehaxe, lijkt ons lekker. Binnen no-time staat het eten voor ons en we kunnen ons lachen niet inhouden. Een grote klomp vlees ligt op het bord. Er steken 2 botten uit en het wordt opgeleukt met wat groenvoer en wat brood.
                                                                                       
Het lukt niet ťťn van ons alles weg te werken, hoewel Gosse wel een heel serieuze poging doet. Na deze overheerlijke maaltijd klimmen we het dal waar Weisenbach in ligt weer uit. We hebben op de kaart al gezien dat de klim van gisteren vandaag als afdaling voorbij komt, een prachtig vooruitzicht. En het is ook prachtig, we knallen werkelijk naar beneden en halen snelheden boven de 60 km/u. Enthousiast komen we weer in Langenbrand aan, we hebben een route helemaal uitgereden. Enigszins moe rijden we naar ons huis, het was een mooie dag. Ja, het Zwarte Woud is een mooi gebied, maar we hebben toch wel het nodige gemist op de mountainbike. Voor ons had het wel wat uitdagender gemogen qua routes en ook was wat meer afwisseling niet verkeerd geweest. Tijdens het afsluitende ontbijt hebben we het er nog even over en we zijn het er over eens dat we volgend jaar maar weer eens in BelgiŽ moeten kijken. Er is inmiddels al een huisje geboekt in..........Houffalize. Het aftellen is weer begonnen.