terug

  fc-kont on tour in 2008
   

Eindelijk was het zover, FC-KONT zou het weekend doorbrengen in Houffalize, het Mekka van de MTB sport in Belgi. De voortekenen waren goed, iedereen was fit en het weer beloofde meer dan mooi te worden. Het kon niet anders dan dat dit een geweldig weekend moest worden. De start ging goed; Jan was op tijd, Simon had zijn spullen snel in en op de auto en we waren rap op weg om Gosse te halen. Ook hij stond al klaar met zijn spullen en was het alleen nog maar een kwestie van inladen. En daar ging het mis. Scheef gepositioneerd probeerde Simon iets in de auto te zetten en daar was zijn rug het niet mee eens, gevolg er door heen en een zeer pijnlijke rug. Dat beloofde niet veel goeds, maar de smeermiddelen waren mee dus wie weet.
 

     

Na een voorspoedige tocht komen we vroeg in de middag in Houffalize aan. We melden ons bij Hotel du Commerce voor de sleutel en gaan vervolgens snel op zoek naar ons onderkomen. Wat een huis en wat een plek!!! Echt 10 keer beter dan vorig jaar, dat stak heel schamel af bij dit.
Uitpakken en snel op de fiets. We kiezen voor route 2, een route van 27 kilometer met een gemiddelde moeilijkheidsgraad. In het begin krijgen we meteen al een fikse beklimming voor de kiezen en dat is wel even wennen. Bovenop rusten we dan ook even uit, maar niet te lang we moeten tenslotte wel nog 24 kilometer. We genieten volop van de route en van het weer wat werkelijk fantastisch is. Alles lijkt dan ook mee te zitten. Maar dan slaat het noodlot toe. In een afdaling wil Simon zijn bril afdoen en moet derhalve het stuur even loslaten met n hand. Juist op dat moment zit er een rare hobbel / kuil in het pad met als gevolg een behoorlijke duikeling. Een pijnlijke knie en een beurse heup zijn de souvenirs van deze val. De fiets lijkt in orde maar 10 kilometer verder breekt de derailleur af. Na een bezoek aan de plaatselijke fietsmaker lijkt Simon de volgende dag verder te kunnen, er is een nieuwe derailleur geplaatst. Wel is de bevestiging daarvan niet helemaal okee maar er was geen ander alternatief voor handen.
Zaterdag besluiten we route 3 te rijden, maar eerst wachten we even tot het ijs van onze zadels is verdwenen en het buiten iets warmer wordt.
De route staat te boek als moeilijk en technisch. Er zitten inderdaad ook lastige stukken in maar dat verhoogt alleen maar de feestvreugde. Wel heeft Simon zo nu en dan wat problemen met het schakelen. Jan geniet met volle teugen tot het moment dat hij door een riviertje rijdt. Zijn band raakt lek en de buitenband loopt helemaal van de velg. Met zn 3en repareren we de boel en vervolgen onze weg met een geweldige klim. Maar ja, als je moet klimmen moet je ook weer ergens naar beneden en dat betekent fun. Als bij weer een klimmetje de boel bij Simon weer flink hapert besluiten we die boel aan een grondige inspectie te onderwerpen. En wat blijkt; het onderste derailleurwieltje is doormidden, dit hebben we nog nooit meegemaakt.
                                                                                         
Niet te licht fietsen, dan geeft het de minste problemen. Maar ja dan valt het klimmen niet mee. We krijgen nog een heel technische afdaling te doen en hier en daar nog een klimmetje, het is te doen. Vroeg in de middag rijden we Houffalize binnen en zoeken daar een terrasje op. Heerlijk in het zonnetje genieten we van een kop koffie met gebak. We besluiten om niet nog een 2de route te rijden, Simon moet zijn fiets immers nog repareren, maar lekker in de sauna te gaan zitten.

     

  

Met zn 3en in het zonnetje en met een biertje in de hand, hopen we op een nog betere dag morgen. Na een heerlijk saunabad, een nog lekkerder maaltijd en een aantal heerlijke biertjes (la chouffe) zoeken we onze slaapplaatsen op. Nog even nadromen van de vandaag gereden route met zn prachtige klimmen en afdalingen, zn leuke singletracks en zn prachtige dorpjes om vervolgens in een diepe slaap te geraken.
De volgende ochtend ziet alles er weer fantastisch uit, het heeft weer licht gevroren en de lucht is strakblauw. Route 6 gaat het vandaag worden. We hebben van verschillende kanten gehoord dat deze route geweldig moet zijn. We gaan het meemaken. Nog even een paar uurtjes door de Ardennen raggen voor we weer naar huis gaan. Het begin van de route is heerlijk, een prachtige klim gevolgd door een technische afdaling. Wat opvalt is dat het hier nat is. Al snel rijden we door de blubber (goed voor de huid nietwaar?). En dan, dan ligt er een mooi rotsblok waar we naar beneden moeten, het is nat en het ziet er glad uit. Jan waagt het maar komt niet ver, althans niet fietsend. Halverwege glijdt hij weg, hij probeert er nog iets van te maken maar dat maakt zijn val alleen nog maar koddiger. Tergend langzaam buitelt hij voor over zijn fiets. Het doet Gosse besluiten lopend naar beneden te gaan, geen gekke gedachte vindt ook Simon maar ook hij glijdt al lopend weg. We zitten nog maar net weer op de fiets als we bij een bruggetje komen en we weer moeten afstappen. Maar ach wat doet het er toe, we hebben de tijd en het is hier prachtig. We genieten volop, maar dat duurt niet zo lang meer. Als we na het bruggetje de weg oprijden en honderd meter verder omhoog het bos weer in moeten weerklinkt er weer een rare krak door het bos. Opnieuw is de derailleur van Simon afgebroken, zoiets bedenk je toch niet, 2 derailleurs in 1 weekend. En zo blijkt maar weer dat nieuw niet altijd goed hoeft te zijn, Gosse heeft namelijk de oudste fiets maar er gaat niets mis mee. Er zit niets anders op dan terug te lopen naar het dorp. Jan en Gosse peinzen er niet over verder te fietsen, ondanks aandringen van Simon. Met een "samen uit, samen thuis" aanvaarden ze gedrien de terugweg. Simon wordt beurtelings geduwd / gesleept door zijn beide fietsmaten.


                                         

En dus zit het weekend er eerder op dan we van te voren gepland hadden. We pakken bij thuiskomst meteen onze spullen in, douchen nog even want we hebben toch nog wel iets van zweet gevoeld en doen de spullen in en de fietsen op de auto. In het dorp zoeken we nog n keer een terras op voor koffie met gebak. Nog even genieten van het mooie weer en het gezellige dorpje en dan rap op hs an. Volgend jaar komen we hier weer hebben we al besloten.
Diezelfde avond legt Simon het huisje al weer vast voor september 2009. Het is nog ver weg, maar we hebben dan gewoon wat langer iets moois om naar uit te zien.