terug

fc-kont on tour 2007

 
 
Al tijden maakten we plannen om eens te gaan fietsen in het buitenland, gewoon om ook eens te ervaren hoe het is om op ander terrein te fietsen. Gelukkig bleef het niet bij plannen maken alleen.
28 september 2007 was het zover. FC-KONT maakte zich op voor haar eerste buitenlandse trip.
Het oog was gevallen op Vielsalm in de Belgische Ardennen. Onderdak was geregeld, de routekaarten inmiddels in ons bezit, dus kon niets een mooi weekend in de weg staan.
 

Bij aankomst bleek het onderdak de toets der kritiek maar net te kunnen doorstaan, maar ach we kunnen droog slapen. Snel zorgen dat we op de fiets komen voor een eerste verkennende korte route, nl route 1. Volgens de kaart 16,5 km, een mooie opwarmer zo laat op de middag.
Vol goede moed gaan we op weg, op weg naar onze eerste kennismaking met klimmen ( nou ja, omhoog fietsen).
Jahaa en dat was wel even wennen. Weer heel wat anders dan de Friese laagvlaktes, de Beetsterzwaagster modderpoelen en de Appelschaaster zandverstuivingen. Maar we slaan ons er goed doorheen en genieten van het mooie uitzicht her en der, maar toch ook van het klimmen en dalen. Eigenlijk staan we weer veel te snel bij het beginpunt van de route. Het smaakt naar meer, maar niet nu. Nu eerst verfrissen, een eetgelegenheid zoeken en de plaatselijke horeca verblijden met een bezoekje. Niet eens zo heel laat zoeken we enigszins vermoeid maar heel voldaan onze bedden op.
De volgende dag zijn we bijtijds uit de veren en maken ons op voor route 4, een route van 49 km waarmee we onze sportkwaliteiten kunnen testen volgens de routebeschrijving. We zijn benieuwd. Al na een paar km gaan we de mist in, we nemen een afslag te vroeg en krijgen zo een extra klimmetje te verwerken. Maar ach dat hebben we niet in Friesland dus deze klim is mooi meegenomen. Maar 10 km verder missen we weer een routebordje en krijgen een fantastische afdaling voor de kiezen. Met snelheden boven de 60 km/u (voor ons al heel snel) gaan we naar beneden en dan blijkt dat we op route 3 aanbeland zijn. Na kort beraad besluiten we om rechtsomkeert te maken en toch weer route 4 te vervolgen. En wat zonet een prachtige afdaling was wordt nu een hele klim. Boven nemen we dan ook even een moment om op adem te komen en wat proviand tot ons te nemen.
 

De rest van de route zullen we niet meer verkeerd rijden. We genieten volop van het klimmen, van prachtige afdalingen, mooie bospassages en doorsteekjes door het water. Zo nu en dan zit er een lastige en technische afdaling tussen, maar dat maakt het allemaal nog geweldiger voor ons. De bewegwijzering is verder prima en we bereiken na ruim 60 km het startpunt weer. In het meertje maken we onze fietsen schoon en in ons prachtige appartement nemen we een lekker biertje op een mooie dag. Na een maaltijd bij de drukbezochte chinees en een afzakkertje in de kroeg keren we terug naar onze slaapplaats. We drinken er nog één en gaan dan onder de wol, morgen weer een dag.
Zondag, onze laatste dag hier. We hebben besloten om route 2 te gaan rijden. Een route van 21 km die volgens de papieren voor ervaren mountainbikers is. Uit de informatie is op te maken dat er al vrij snel een pittige helling komt. Nou dat klopt. Gelukkig worden we halverwege de klim gestoord door motorcrossers, waardoor we even van de fiets af moeten en zodoende even op adem kunnen komen. Geen overbodige luxe voor Simon wiens eten en drinken al redelijk hoog zit, maar nog net geen uitweg vindt. De tweede helft van de klim doen we iets rustiger aan, of kwam dat nou doordat het daar nog lastiger werd. In de navolgende afdaling is de eerste lekke band onderweg een feit. Na dit kleine oponthoud vervolgen we weer een beetje uitgerust onze weg. Het is een werkelijk fantastische route, wel pittig inderdaad, maar tjonge jonge wat een mooie afdalingen en langs wat een mooie plekjes voert deze route. Ook het weer zit reuze mee, het zonnetje breekt zowaar door.

Maar ook aan deze route komt een einde, eigenlijk te snel naar onze mening. We concluderen dan ook dat we blij zijn deze route nog gereden te hebben in plaats van meteen naar huis te rijden. We pakken ons boeltje en binden de fietsen weer achter op de auto, klaar om weer terug te gaan naar het hoge noorden. We zijn een geweldige ervaring rijker en besluiten om volgend jaar (2008) weer een weekend te gaan mountainbiken.
Inmiddels is het december 2007 en hebben we alweer een huisje geboekt. September 2008 voert de reis naar Houffalize, we hebben weer iets om naar uit te kijken!